VolkerWessels in de Tour de France Femmes 2026
21 August 2026
Het damesteam van Volkerwessels Cycling Team stond dit jaar voor de tweede keer aan de start van de Tour de France Femmes. Wij ondersteunen hun team met fietsbrillen, die geen onnodige luxe waren tijdens deze zonnige en hete editie. Ondanks de zware omstandigheden hebben ze sterke prestaties neergezet en wij wilden graag weten wat hiervoor nodig was, en welke voorbereiding hier aan vooraf ging. Marieke van Wanroij, verantwoordelijk voor de Coaching en Development binnen het team stond ons te woord.
(For an English version: click here)
Dit is het tweede jaar dat jullie met het team aan de start staan van de Tour de France Femmes. Stonden jullie door de ervaring van vorig jaar met een ander gevoel aan de start? Kunnen jullie daar iets over vertellen?
Vorig jaar reden we een sterke Tour de France Femmes. We konden ons regelmatig laten zien in ontsnappingen en eindigden uiteindelijk vier keer in de top tien. Dat gaf vertrouwen, maar we wisten van tevoren ook dat de editie van 2026 extreem zwaar zou worden, met veel meer hoogtemeters in tegenstelling tot vorig jaar. Daardoor was het lastig om dezelfde resultaten te evenaren, maar we wilden er iedere dag wel vol voor gaan.
Hoe verschilt jullie voorbereiding op de Tour van een 'normale' meerdaagse op de wielerkalender?
De basis van onze voorbereiding is zoals in elke meerdaagse: rensters en staf zo goed mogelijk voorbereid aan de start laten staan. Bij de Tour komen daar door de lengte, de media-aandacht, het parcours en de extreme omstandigheden extra accenten bij. Met de Tourselectie hebben we daarom gericht aandacht besteed aan specifieke thema’s zoals hoogtemeters, voeding, herstel en koeling. Ook was het belangrijk dat rensters en staf goed op elkaar ingespeeld raakten, zodat iedereen tijdens zo’n intensieve ronde precies wist wat er nodig was.
Een grote ronde vraagt niet alleen veel van de rensters, maar ook van de meereizende staf. Hoe houd je de sfeer goed wanneer je negen koersdagen achter elkaar zoveel tijd met elkaar doorbrengt?
Omdat de Tour veel groter is dan andere koersen, reisden we ook met een grotere staf. In totaal waren we met zeventien stafleden, onder wie een sportarts, fysio, mental coach en kok, naast de ploegleiders, verzorgers, mechaniekers en het contentteam. Juist doordat iedereen een duidelijke rol had, bleef de samenwerking goed. Lange dagen horen erbij, maar met korte lijnen, onderlinge humor en een gezamenlijk doel houd je de sfeer positief.
Wat waren voor de ploeg de grootste logistieke uitdagingen achter de schermen op het gebied van voeding, verkoeling en de dagelijkse verplaatsingen tussen hotels? Hoeveel kilo ijs is er doorheen gegaan?
De hitte was een van de grootste uitdagingen tijdens de Tour. We hadden per dag ongeveer 20 tot 40 kilo ijs nodig, onder andere om ijssokken te maken en de bidons goed koud te houden.
Daarnaast was de logistieke planning elke dag weer een puzzel. We wilden verzorgers op zoveel mogelijk plekken langs het parcours krijgen, maar in de bergen betekent een alternatieve route vaak flink omrijden. Daardoor was het voor verzorgers en andere stafleden telkens een uitdaging om op tijd bij hun verzorgingspunten en weer terug op de finish te zijn.
Van welke etappe hebben jullie het meest genoten? Denk aan de etappe waarin jullie je plannen goed hebben kunnen uitvoeren, of met het resultaat waar jullie het meest trots op zijn.
Etappe 7 naar de Mont Ventoux was er een waar we vooraf enorm naar uitkeken, maar waar ook veel teamwork bij kwam kijken. Het ging niet alleen om de klim zelf, maar vooral om Quinty Schoens zo zuinig mogelijk aan de voet van de Mont Ventoux te brengen. De andere rensters speelden daarin een belangrijke rol. Zij hielpen haar met positioneren, haalden op de juiste momenten bidons en ijs en zorgden ervoor dat ze onderweg zo min mogelijk energie verspilde. Uiteindelijk reed Quinty naar een knappe 22e plaats. Dat maakte het voor ons een etappe waar we als team trots op konden zijn.
Hoe bereid je je dan als team fysiek en tactisch voor op een van deze zwaarste etappes van deze tour?
De voorbereiding hiervoor begint al lang voor de koersdag zelf. Vervolgens draait het om fysiek zo fris mogelijk te blijven, tussendoor goed te herstellen en de voeding strak te plannen. Tactisch kijk je waar je energie kunt sparen, waar je alert moet zijn en hoe je goed gepositioneerd aan de klim begint. Daarna is het vervolgens belangrijk dat de rensters hun eigen tempo blijven rijden en niet te vroeg over hun limiet gaan.
De media richten zich vaak op de strijd om het geel, maar in de slotrit met vier beklimmingen van de Col d'Èze leverden jullie een gevecht tegen de tijdslimiet. Hoe hebben jullie dat ervaren?
Dat was misschien minder zichtbaar voor het grote publiek, maar voor ons voelde het als een echte strijd. In zo’n slotrit gaat het niet alleen meer om aanvallen of klasseringen, maar vooral om samen door de moeilijke momenten heen te komen. Dat betekende dat de rensters moesten blijven rekenen, blijven eten en vooral moesten blijven geloven dat ze binnen de tijd konden finishen. Dat gaf veel spanning, maar ook veel respect voor hoe iedereen zich uiteindelijk richting de finish heeft geknokt.
Jullie waren regelmatig zichtbaar in vroege ontsnappingen, zoals in etappe twee. Was zichtbaarheid vooraf een belangrijk doel voor de ploeg? Met welke andere doelen stonden jullie aan de start?
Zichtbaarheid was zeker een doel. We wilden koers maken, kansen grijpen en als team goed samenwerken. Ook wilden we onze jonge rensters ervaring laten opdoen in een koers van deze grootte. Hoewel er dit jaar minder vroege vluchten waren dan gehoopt, hebben we de momenten die er waren zo goed mogelijk benut.
Wat betekenen jullie resultaten tijdens deze tour voor de ambities van het VolkerWessels voor de Tour van volgend jaar?
Deze Tour laat zien dat we als ploeg stappen blijven zetten, en dat motiveert ons enorm. We hebben opnieuw veel geleerd over wat er nodig is om op dit niveau mee te doen, zowel sportief als organisatorisch. Richting volgend jaar willen we daarop voortbouwen: opnieuw zichtbaar zijn in de koers, sterker worden in de zware etappes en kansen pakken wanneer de wedstrijdsituatie daarom vraagt.
Foto’s door Vince Houben https://www.instagram.com/vincehouben/